Blok-blog

In het eerdere bericht "Voor het blok" vertelde ik over mijn deelname aan het project Secret Blocks, met name over het resultaat. In onderstaand bericht vertel ik over het proces: hoe het tot stand is gekomen en hoe ik het heb ervaren.

December 2012

Na een geslaagde herfstvakantie met Wil van Bommel kreeg ik eind december van haar een bijzondere uitnodiging: of ik zin had om een kunstwerkje te maken van een blok hardhout van 20 x 15 x 10 cm. Dit in het kader van een kunstproject georganiseerd door de Kunstgroep Kolonie Plasmolen waar Wil lid van is. In dit project 'Secret Blocks' maken bekende en onbekende kunstenaars anoniem kunst van een stuk hout voor expositie en verkoop in het voorjaar.

Hoei, sommige dingen die ik doe pakken dan weliswaar mooi uit, maar zo'n opdracht? Ik heb totaal geen ervaring met hout. Ik heb geen kunstopleiding. Andere deelnemers hebben geheid meer ervaring met creativiteit, met hout, met kunst. Straks staat er een belachelijk dingetje van mij tussen het werk van 'de grote jongens'. Ik kan het wel proberen, maar hardhout bewerken is sowieso veel werk: het schijnt HARD te zijn...

Voor het blok

Dit voorjaar heb ik meegedaan met een bijzonder kunstproject, genaamd "Secret Blocks". Amateurs en professionals werd gevraagd een hardhouten blok te bewerken tot een kunstwerk. Ik vond het heel leuk dat ik voor dit project gevraagd werd en het werken aan mijn blok is een heel speciale ervaring geworden. Binnenkort zal ik hierover verslag uitbrengen op dit blog. De afloop wil ik wel alvast verklappen:

Handen vol

Ja, handenvol werk. Maar jongens wat leuk. En de ontmoetingen! Haha, daar geniet ik echt van.

De grootste paradijsvogel in de voliere wil echt vliegen. Prachtige vleugels gevonden, maar in een museum in Amerika en dus niet beschikbaar voor een amateurgezelschap in Nederland. En wat als we het nou gewoon namaken? Kan dat? Dat weet je niet tot je het geprobeerd hebt. Grootste punt is: waar halen we het materiaal vandaan? Er zijn ontzettend veel handschoenen voor nodig. Ik heb al een paar donkere leren exemplaren. Alleen heeft de betreffende paradijsvogel "Een tyfushekel aan zwart!". Oei, we moeten echt op zoek naar werkhandschoenen. Nog een beetje met het restje kostuumdeformatie van een vorig optreden spot ik achter elkaar de verschillende harde werkers. In juni hadden we hun oranje kleding nodig, nu hun handschoenen. Ik onthoud nu de beroepen van de vaders van vriendjes over de vloer. Ik vraag nu mensen op straat en in de sportkantine "Hee, die reclame op uw jas. Zit u in de bouw?", "U werkt met handschoenen, wat doet u er mee als ze op zijn?". En zonder uitzondering krijg je een blik vol aandacht, vertellen ze hoe lang ze met hun handschoenen doen en waar ze ze laten als ze op zijn. Bovendien vinden ze het een heel leuk idee dat er een kunstwerk van gemaakt wordt. Ik heb nu altijd een foto van de vleugels van Paul Villinski bij me en vertel ze over onze Gerardus die ze wil gebruiken 8, 9 en 10 juni op de eerste verdieping van Kasteel Nemerlaer.

Inmiddels zit ik op 22 werkhandschoenen en de belofte van nog eens 2x een emmer/zak vol handschoenen komende week. En ik weet dat:

• in fabrieken voor machines zwarte handschoenen gebruikt worden
• bij Glaspunt centraal ingeleverd moet worden
• na een dag bomen rooien in de regen de natte handschoenen niet meer functioneren
• vrachtwagenchauffeurs naar eigen zeggen hun handschoenen te zwart maken voor dit doel
• bestuurders van shovels een half jaar doen met hun handschoenen
• stratenmakers het snelst hun handschoenen kapot hebben en soms nog doorwerken met afgeknipte vingers
• dat dakdekkers altijd maar 1 handschoen dragen!

"Paradijsvogel Voliere"

Theaterkoor Tot&Met!

8, 9 & 10 juni 2013

Lees het vervolg van dit werk in het bericht "Vleugels".

Rommel en rare dingen

Maandagochtend 5 over half 9. Weer alleen in een huis vol rommel en rare dingen. Vreemd huis? Nee hoor, het is mijn huis. Normaal is er voornamelijk rommel; op weg naar een happening zoals engelen-avonden, carnaval, of koorweekend-in-rol verandert geleidelijk de rommel in rare dingen. Karton, sjaal en gordijn worden engelenvleugels, versleten molton wordt berenpak, afgedankt hemd wordt ninja-muts, en kartonnen buis van de vloerbedekking wordt paleispilaar.

Nu staat er een grote voorstelling voor de deur. De unieke locatie voor deze voorstelling zorgt al voor een fantastisch decor, maar er zijn nog bergen requisieten nodig voor de hele zwerm rare vogels in het stuk. De mailbox van het koor loopt inmiddels lekker vol met over en weer aangeboden voorwerpen en kledingstukken. Maar waar haal je een kastboom vandaan? Kerstboom? Nee KASTboom! En een... eh... grondkast! Er is al heel wat afgepiekerd. Uiteindelijk zie ik de kastjes. Ik zie ze in de dozen bij de supermarkt en in de dozen zaterdag op de stoep. Ik moet ze er alleen nog uitsnijden. Snel voordat de vrachtwagen de straat in rijdt om het op te halen vis ik de meestbelovende exemplaren eruit. Even wachten op een moment alleen, en dan... Ha! Gelukt! Zaterdagochtend in 1 uur 3 kastjes voor in de boom!

zaterdagochtend

En nu? Rust? Nee, dat helaas niet. Nou ja, helaas? Ook wel leuk, bedenken hoe we de kastjes vaak, makkelijk, snel en goed kunnen ophangen. Verder heb ik nog een idee hoe ik van de grootste doos een grondkast maak. En er zit nog een kastje in het kleinste doosje, ik moet het er alleen nog uitsnijden...

zondagmiddag

Jaargetijde van de sterren

Magikarp

Vandaag viering op school. Rol van zoonlief: Magikarp. Even googlen: een rode vis met een grote mond. De 10-jarige had bedacht dat het heel makkelijk kon: gewoon in een rode slaapzak het podium op. Sorry schat, we hebben veel, maar geen rode slaapzak. Gelukkig was de kern van de zaak dat de aankleding vooral een grappige simpele oplossing moest zijn. Ha, kind van een crea-cycler!

De witte vinnen hebben we ook nog gemaakt van papier en oranje rietjes. Die wilde hij niet aan
de kop maar aan zijn zij. Vanmorgen vlak voor vertrek konden we dat niet meer op de foto zetten.
Overigens kan hij wel door de mond kijken.

Wat ik wel nog had liggen was een rode tricot short waar alle rek uit was. Verder een strookje roze uit de lapjesbak, chenille-draad uit de kleutertijd van de kinderen, en 2 gele haarlinten uit mijn verre kleine-meisjes-verleden. De kenmerkende ogen en rugvin met dik zwart maakt de animatie-look compleet. Zoon tevreden, vader aan het lachen gekregen, ik ook tevreden. Ben benieuwd vanmiddag. Oh ja, hopelijk struikelt hij niet over het rode hoeslaken dat tot vissenlijf is geknoopt...

Crea-cyclen

De wereld is vol. Mijn wereld is vol.
Sommige dingen zijn mooi. Of leuk.
Meer heb ik niet nodig. Mooier wel. Of leuker.

Dus ik crea-cycle.


Omdat ik langer crea-cycle dan blog ben ik momenteel bezig oude foto's van verhaaltjes te voorzien en op deze site te zetten. Ik plaats alles op de knutseldatum. Vandaar dat je soms nieuwe berichten ziet met een oude datum. Deze nieuwe berichten over eerdere activiteiten staan bij elkaar onder "Nieuw op de site". Veel plezier en inspiratie gewenst!